مدينه حال و هواي غريبي دارد....

       

چندي است كه شهر پيامبر(ص)، مونس اشك و آه شده است و خاطره خنده و تبسم را از ياد برده است...
از آن هنگام كه كاروان بزرگ حج ، از زيارت خانه خدا باز گشته‏اند، هر لحظه سيماي ملكوتي پيامبر(ص)افروخته‏تر مي‏شود و سرو بلندش، پس از يك عمر تلاش و پيكار، خميده‏تر.
نگاهي به علي(ع)مي‏افكند و مي‏فرمايد:
كليد گنجهاي دنيا و آخرت را به من پيشنهاد كرده‏اند و مرا ميان آن و ملاقات پروردگار مخير ساخته‏اند.
اما من ديدار با خدا را برگزيدم
علي(ع)پريشان مي‏شود؛ چرا كه دريافته است، پيامبر(ص)آخرين لحظات حيات را تجربه مي‏كند.
بيست و اندي سال، تلاش و پيكار و وقايع تلخ و شيرين آن، از برابر ديدگانش رژه مي‏روند.
به ياد مي‏آورد كه چگونه بر سرش خار و خاشاك مي‏ريختند و پاي نبوتش را با كينه‏هاي ديرينه مي‏خليدند.
دوران تلخ شِعب ابي‏طالب و ناله‏هاي جانگداز سميه و بلال  در زير خروارها عداوت و دشمني، از خاطرش محو نمي‏شود.
اما اينك، در آن سوي آسمانها،
پيامبران و اولياء، صف در صف، انتظار مقدمش را مي‏كشند و ملايك به يُمن ورودش بهشت را آذين بسته‏اند.
فرشتگان ديدگان ملتمس خود را فرش راه او كرده‏اندو جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل، چشم از زمين بر نمي‏دارند.
گويا در اين دنيا، دل در گرو دلبندي دارد ، كه نمي‏تواند بدون او از اين كره خاكي دل بر كند.
دلبندي كه حاصل عمر اوست و تمامي رنجهاي نبوت را در دامان پر مهر و عطوفت او تحمل كرده است
گردباد حوادث را مي‏بيند، كه پس از او فاطمه‏اش(س)را در بر مي‏گيرند و گُل وجودش را در تندباد ظلم و تعدّي پرپر مي‏كنند.
از سوي ديگر، فاطمه چگونه بي‏پدر، در اين ظلمتكده خواهد ماند.
چگونه مي‏تواند پس از اين، بر خاك سرد و تيره مرقد پدر بنگرد...........

 
من شش دهه برای حسینت گریستم                      تا اشک غم برای تو جاری کنم حسن

سلام، غریب تر از هر غریب!
         سلام، مزار بی چراغ، تربت بی زایر، بهشت گمشده!
                 سلام، آتشفشان صبر، چشمان معصوم، بازوان مظلوم، زبان ستمدیده!
                            سلام، سینه شعله ور، جگر سوخته، پیکر تیرباران شده!
                                                                                               سلام، امام غریب من!

 
سردار مظلوم عشق!
جز تو، کدامین سردار، در مأمن خانه‏اش آماج ستیز دشمنان شد و کدامین دلاور چون تو، به تیغ توطئه کشته شد؟!

تو کدامین عهد را روز ازل بسته‏اى که حتى مزارت، حتى کفنت، آماج ستم ستمگران است؟

اى کریم اهل بیت
قلب اندوهگینمان در عزاى تو، دیدار و شفاعتت را در قیامت مى طلبد تا طعم بخشندگى تو را دریابیم

ای کریم آل طه
باور کن آسمان، تاب تنهایی نمی آورد و کمرش زیر داغت، خم خواهد شد.
          وقتی تو رفتی، چشمان آسمان سیاهی رفت و اشک از نگاه ستاره غلتید.
                             باور کنم، تشییع غریبانه پیکرت را در هجوم بی امان نفرت و کینه؟

اسلام را عاشورا بیمه کرد و عاشورا را اربعین.

اربعین که می آید، باید از زینب گفت؛ از حاصل زخم ها و نمازهای نشسته ای که هنوز او را به یاد دارند.

اربعین می آید؛ اما تلاوت زیبایی را تنها در چشمان زینب علیهاالسلام باید جست

اربعین می شکفد و نام زینب گل می کند. زینب از آن چه یزیدیان شرم زده هراس داشتند هم بالاتر بود

زینب علیهاالسلام ، با خطبه ای از غربت در میان هلهله زنان شام، گل گریه کاشت

اربعین است و کاروان تأثیرگذار عشق آمده است ...فرزند مکه و منا ـ زین العباد ـ آمده است؛ پیک انقلاب گر، برای شامیانی آمده است که دل هاشان از بنای مسجد دمشق هم سخت تر بود.

اربعین آمده است؛ همراه سپاه پیروز افتخار و وارثان خون و روشنی

چهل روز از اشک های کربلا می گذرد؛ قطراتی که حاوی پیام فتح اند و دلاورمردی. امروز «جابر» و «عطیه» خود را به مدفن حنجره آزادگی رسانده اند.

در چهلمین روز، تنها چیزی که برای همه تداعی می شود، حدیث خون و پیروزی است.

سجاده نشین لحظه های سرخ عبادت! دستی برآور و سینه ام را عاشورایی کن.می خواهم پس از چهل وادی رنج و گریه، نام تو، مستی فزای دقایق عزایم باشد.

الا ای چاه یـــــارم را گرفتند          گلم، باغم، بهارم را گرفتند
میان کوچه ها با ضرب سیلی         همه دار و ندارم را گرفتند

فرارسیدن ایام شهادت حضرت فاطمة الزهرا تسلیت باد

پایان حیات شمع

پایان حیات شمع پیداست؛ و به گونه اى دیگر مى تابد؛ و شاید نیز فروزانتر! و آن روز ، نیز، فاطمه، شمع وجودش ، در پیش چشمان مولاش على، چنین مى نمود! و خود نیز بدادش خبر كه:

على جان!

بدرود خواهمت گفت، اى جان من، و نیز جهان را ، همین امروز! و ه! چه بى تاب شد على! و گویى كه همه چیزش به سنگ مى خورد!

آه! فداى چشم هاش، كه اشك هاش ، چه با حیرت و شگفت فرومى چكیدند!

آرى ، على ، خوانده نبود ، اینجاى داستان را!

چه بایدش مى كرد؟! و یا كه مى توانست نمودن؟! و ایم! چه غریبانه گفت، همه را، كه دمى چند تنهایشان گذارند، تا كه بنشینند، و نیز بشنوند ، شنیدن هاى واپسین را! و همه نیز چنین بنمودند، و آن دم ، سقف بظاهر كوچك خانه فاطمه ، فاطمه را، و على را، در زیر چتر خویش میزبان بود!

به ناگاه فاطمه اش گفت:

على جان!

در این كوتاه ایام بودن ، بودن من با تو ، با تو به «صدق» بودم، و هیچ خیانت را ننمودم، و نه مخالفتى ، نه چنین بوده است، آیا؟! و على آن نشسته ى شكسته ، در آن غروب غریبى، كه برایش گفتن، حتى اندكش، چه سنگین مى نمود، گفت: معاذ الله!!!

فاطمه جان!

پناه بر خدا!

تو كجا و خیانت؟!

تو كجا و خلاف؟!

به خدایم، كه تو، بس گرامى بودى! و چه خداى ترس! و قد عز مفارقتك و فقدك!

فاطمه ام!

دورى ، جدایى ، از تو ، اى گرانمایه! بسى بر من گران است!

اما چه مى توانم كرد؟!

الا انه امر لابد منه ، امر خداوند است، و نه از آن گریزى! و قد عظمت وفاتك و فقدك ، فانالله و انا الیه راجعون!

فراق تو، و فقدانت، چه سهمگین است! و من به خداى پر مهر پناه مى آورم، از این انبوه اندوه، و چه سوگ بزرگى است، این! و آنگاه لرزان و پر ارتعاش فاطمه اش را گفت:

به یقین باش كه على مرد وفاست، و به انجام خواهمش رسانید آنچه مرا بازگویى، و بر خواهش خویش نیز برمى گزینم ، گو كه چه دشوار آید!

آرى، هر چه خواهى بگو، مى شنوم و مى شود! و فاطمه اش نیز گفت:

ارزانیت بدارد خداى پر مهر، اى بزرگمرد!

آن هم شكوهمندترین پاداش ها!

على جان!

مى خواهم تو را، و به جد، و بر آن نیز بسى اصرار، كه:

نه «عمر»، و نه «ابوبكر»، و نه آنان كه تابعند آنان را ، آرى، هیچكدام ، در نماز ، بر پیكر من ، نبایست كه حاضر آیند!

آه! دخترم، گفتم نماز!

هنوزم در یاد است ، غربت را ، همه اش، كه آن شب بنشسته بود، سینه على را، و گویى كه نبود ، در خاطرش ، جز یاد آن قامت خم، و ابروى وار فاطمه اش!

حیرتا!

گویى كه محراب به فریاد بود! و نبود على را هیچ تحمل!

ازعرش صداي ربنا مي آيد...
         آواي خوش خدا خدا مي آيد...
                    فرياد که درهاي بهشت باز کنيد...
                                   مهمان خدا سوي خدا مي آيد...

حلول ماه ضیافت خدا ماه رمضان و نزول قرآن مبارک باد

میلاد کریم سبزپوش آل فاطمه، تنهاترین سردار لشکر حیدر و غریب شهر پیامبر
حضرت امام حسن مجتبی(ع)
 مبارک باد

شب سرنوشت:  آغاز شب‏هاي قدر

شب‏هاي قدر اوج پر گشودن در فضاي نيايش و بندگي، و نهايت شکوفايي رحمت الهي بر بندگان است.
شب قدر ساعت پذيرايي از مهمانانِ بزم حضور است.
در شب قدر رو به آينه محاسبه مي‏نشينيم و چهره جان را بي‏غبار مي‏بينيم و با باران اشک، دل را در سحر رحمت و مغفرت، شست‏وشوي مي‏دهيم.
شب قدر شب گشودنِ سفره دل و ريختن اشک نياز و فصل گريستن در آستان آفريدگار بخشاينده است.
شب قدر شب احياي خويش، با دم مسيحايي دعاست؛
شب قدر شبي است که بايد قدر خويش را بشناسي، تقدير خويش را رقم بزني و خويشتنِ جديد را با قلم توبه و جوهر اشک ترسيم کني.

قدر، باران رحمتي است که در جويبارِ هر فرد و هر جمع، به اندازه او جاري مي‏شود.
شخصيت افراد به گونه‏اي شکل گرفته که بعضي از آنان، توان پذيرش جريان رودي بيکران از رحمت و برکتِ قدر را دارند و برخي ديگر، اين زمينه را ندارند.
حقيقت شب قدر از نوع حقايق قرآني است و همان طور که قرآن شفا و درمان است، شب قدر نيز اين‏گونه است:
«و از قرآن، نازل کرديم آنچه را مايه شفا و رحمت براي مؤمنان است، و البته به ستمگران چيزي جز خسارت و زيان اضافه نمي‏کند».

۱۹ رمضان سالروز ضربت خوردن حضرت علی ابن ابی طالب

بالاخره آن شب تاریك و هولناك به پایان رسید
و على علیه السلام عزم خروج از خانه را نمود در این موقع چند مرغابى كه هر شب در آن خانه در آشیانه خود می‌خفتند پیش پاى امام جستند و در حال بال افشانى بانگ همى دادند و گویا می‌خواستند از رفتن وى جلوگیرى كنند!
على علیه السلام فرمود این مرغ‏ها آواز می‌دهند و پشت سر این آوازها نوحه و ناله‏ها بلند خواهد شد!
ام‌كلثوم از گفتار آن حضرت پریشان شد و عرض كرد پس خوبست تنها نروى.
على علیه السلام فرمود اگر بلاى زمینى باشد من به تنهائى بر دفع آن قادرم و اگر قضاى آسمانى باشد كه باید جارى شود.

بسم الله و بالله و على ملة رسول الله فزت و رب الكعبة.

على علیه السلام پس از ضربت خوردن در سحرگاه شب 19 رمضان تا اواخر شب 21 در خانه بسترى بود

چون على علیه السلام در اثر سمى كه به وسیله شمشیر از راه خون وارد بدن نازنینش شده بود بی‌حال و قادر به حركت نبود.........

دومین شب از شب های قدر

شب قدر شب جدايي ميان اولياي خدا و اولياي شيطان است.
شب قدر شب دعا و ندبه، و شب نزول رحمت عام و کَرَم خداوند است.
شب قدر شب آشتي بنده با خداوند، و شست‏وشوي تيرگي‏هاي دل است.
شب قدر شب خودسازي و نزديک شدن به پروردگار است.
شب قدر شب تقسيم سهم است و بندگان به اندازه تلاششان در عبادت، پاداشي در خور مي‏برند.
شب قدر شب يادآوري نعمت‏هاي مادي و معنوي خداوند است.
شب قدر شب عروج انسان، از خاک به افلاک است.
شب قدر شب بيدار ماندن، بيدار کردن و آگاه شدن از مکتب است.
شب قدر مهلتي است براي همه آنان که عمر خود را به بيراهه رفته‏اند، تا لحظه‏اي به خود آيند و انديشه کنند در اينکه چيستند، کيستند، از کجا آمده‏اند و به کجا مي‏روند، و تا فرصت باقي است، به جبران گذشته‏ها بپردازند و با توبه، از سقوط حتمي رهايي يابند.

در این ماه مبارک همانند سال گذشته تصميم به ختم قرآن(به صورت۳۰جزء)گرفته ايم

نثار روح زنده ياد سيد جواد ذاكر

از دوستان.همراهان و دوستداران سيد دعوت ميكنيم در اين كار خير شريك باشند

جزء ۱	آقای ابراهیم کمالی - آقای محمد امیری -
جزء ۲	مدير وبلاگ استدیوا ناش و ناس -
جزء ۳	همدم عزیز-
جزء ۴	همدم عزیز -
جزء ۵
جزء ۶
جزء ۷
جزء ۸
جزء ۹
جزء ۱۰
جزء ۱۱
جزء ۱۲
جزء ۱۳
جزء ۱۴
جزء ۱۵	سید حسینی -
جزء ۱۶	آقای مجتبی حقی -
جزء ۱۷
جزء ۱۸
جزء ۱۹
جزء ۲۰
جزء ۲۱
جزء ۲۲
جزء ۲۳
جزء ۲۴	آقا محمد علی -
جزء ۲۵	آقا محمد علی -
جزء ۲۶	آقا محمد علی -
جزء ۲۷	آقا سید مجتبی -
جزء ۲۸	مدير وبلاگ استدیوا ناش و ناس -
جزء ۲۹	منیر خانم -
جزء ۳۰	آقا امیر و همکلاسی - خادم الزهرا -

 

دوستان شماره جزئ رو كه ميخواهيد تلاوت كنيد در قسمت نظرات همين پست بنويسيد

هر كه من مولاي اويم پس علي مولاي اوست

۱۸ ذیحجه

سالروز انتصاب امیرالمومنین علی(ع) به امامت و ولایت

عید سعید غدیر خم

به تمامی شیعیان به خصوص سادات

و زنده یاد سید جواد ذاکر

تبریک باد

۱۵ذیحجه

سالروز ولادت حضرت امام علی النقی الهادی

مبارک باد

۷ذيحجه

سالروز شهادت حضرت امام محمد باقر(ع)

تسلیت باد

۱ ذیحجه

سالروز پیوند آسمانی

حضرت علی ابن ابی طالب(ع) و دخت نبی اکرم حضرت فاطمه زهرا(س)

مبارک باد

۲۹ ذیقعده

سالروز شهادت حضرت امام محمد تقی  جواد الائمه(ع)

تسلیت باد

دیدن رویت(مناجات با امام زمان عج )

حبيب دل به خدا،غير تو حبيب ندارم

ملول عشق توام،غير تو طبيب ندارم

به شوق ديدن رويت به هرطرف بدويدم

ولي در اين كه از ديدنت نصيب ندارم

ميان جمع غريبم حبيب من

ز عنايت نوازشي كه،انيسي من غريب ندارم

يابن الحسن يابن الحسن يابن الحسن

{من چيزي ندارم بدم،هميني كه هستم گرو ميدم،هميني كه دارم بهت ميدم،خودت يه عنايتي بكن}

غريب تر به مني از من اي غريب زمانه

من غريب رهي سوي تو غريب ندارم

هزار بار توبه نمودم هزار بار بشكستم

به غير اشك مطاعي من منيب ندارم

بيا بيا يبن الزهرا بيا بيا يبن الزهرا

غريب آقا غريب آقا غريب آقا

اجراشده توسط زنده ياد سيدجوادذاكر_قم_جلسه خصوصي

یا امام رضا(ع)

ولادت باسعادت حضرت اباالحسن علي بن موسي الرضا(ع)،ثامن الحجج مبارك باد